O mrówki jestem wśród owadów najbardziej obfity w przyrodzie i zagraj w kluczowa rola ekologiczna w środowisku, w którym żyją. Jak każdy inny owad, mają trzy pary nóg a ciało dzieli się na głowa, klatka piersiowa i brzuch. W głowie są obecne dwie anteny ORAZ szczęki wytrzymałe, które w niektórych przypadkach czynią z nich groźnych rywali dla innych owadów. po raz pierwszy pojawiły się 100 milionów lat temudokładna liczba zachowanych gatunków mrówek jest obecnie nieznana, ale w ostatnich obliczeniach znaleziono ważne gatunki 12 643co, dodając do tych, o których dyskusja naukowa jest jeszcze otwarta, wynosi około 15 tys.
CHARAKTERYSTYKA
należą do rzędu błonkoskrzydłe jak pszczoły, osy i trzmiele i są rozproszone w prawie każdym zakątku świata, wystarczy spojrzeć na interaktywna mapa mrówki z Uniwersytetu w Hongkongu, które pokazują, że brakuje ich tylko w Islandii, Grenlandii i niewielkiej części Kanady. Zimne klimaty preferują regiony tropikalne i pasują idealnie nawet w upalnych temperaturach pustyń.
Możemy je znaleźć praktycznie we wszystkich środowiskach lądowych, włączając w to łąki, lasy, wysokie góry, na terenach rzecznych i bagiennych. Mieszkają we Włoszech 258 gatunkówdrobiazgi w porównaniu do 1482 Australijski stan Queenslandregion z największą liczbą gatunków mrówki na świecie.

Kredyty: Pixabay
Jestem zwierzęta społeczne które dają życie kolonie utworzone przez kilka osób do milionów mrówek, które współistnieją pokojowo i z niezwykłą skutecznością dzięki wysokiej organizacji społecznej.
W rzeczywistości w kolonii mrówki Jestem podzielone na kasty w zależności od rodzaju funkcji do wykonania: królowa nieść się, mężczyźni służą do krycia, żołnierze odpowiadają za obronę gniazda i pracownicy wykonują trzy drugie główne zadania Lauren KellerBiolog z Uniwersytetu w Lozannie: czyszczą, łapią pokarm i pielęgnują jaja aż do zakończenia rozwoju.
ZACHOWANIE
Tam Współpraca między jednostkami jest podstawą sukces ewolucyjny tej firmy. Pozyskać partnera podczas okres godowy, zgłoś niebezpieczeństwo, Pokaż drogę towarzyszy, aby dotrzeć do nowego źródła pożywienia i ogólnie, aby komunikować się wraz z innymi członkami kolonii mrówki wykorzystują sygnały chemiczne zwane «feromony».
Substancje te są produkowane z różne gruczoły rozprzestrzeniają się po całym ciele i są postrzegane przez cienkie, ruchome czułki.
Tam komunikacja węchowa wśród tych maluchów owady jest tak szczegółowy, że pozwala mrówkom koordynować przenoszenie cięższych ładunków niż pojedynczy osobnik. Aby podnieść i przynieść do gniazda ciężką zdobycz, na przemian pracują zespołowo z momentami, w których mrówka przejmuje inicjatywę całej grupy: dwie „siły w idealnej równowadze”sugeruje badanie opublikowane w Komunikacja przyrodnicza i na bazie mrówek tropikalnych i subtropikalnych Paratrechina longicornis.

Kredyty: Pixabay
W każdym mrowisku, zarówno stałym, jak i koczowniczym, konieczny jest doskonały poziom współpracy, ale ostatnio naukowcy odkryli, że w rzeczywistości duża liczba mrówek nie robi absolutnie nic, pomimo przekonania, że mrówka jest zawsze zajęta i pracowita. Według badań Uniwersytet Arizony opublikowane w czasopiśmie Ekologia behawioralna i socjobiologiaten 25% osobników w kolonii pozostaje nieruchomych z „łapami w ręku” przez cały dzień.
Jaka jest rola nieaktywnych mrówek w mrowisku jest jedną z wiele tajemnic jeszcze do ujawnienia o tych niesamowitych zwierzętach, ale fascynujące jest to, że nawet słodkie nic nie robiąc ma ważna rola w doskonale zorganizowanym społeczeństwie, takim jak mrówki, gdzie bezsensowny leniwy nie miałby przyszłości.