nazwiska Zrodziły się z potrzeby odróżnienia ludzi i przeprowadzenia spisu ludności. I oczywiście włoskie nazwiska nie są wyjątkiem.
STAROŻYTNA PRAKTYKA
Pierwsza rejestracja nazwisk już istniała w czasach rzymskich: obywatele zostali oznaczeni prenomen (czyli imię i nazwisko, na przykład Caio) i ze wskazaniem geny (tj. z rodziny pochodzenia, np. «Giulia»). Kiedy te dwa imiona przestały wystarczać do odróżnienia ludzi, bo homonimy (czyli ludzie o tych samych praenomenach i tych samych genach) stały się wieloma, jednym nazwisko, czyli pseudonim.
Na przykład „Cezar”, co oznacza „ten, który ma jasne oczy”.
NOWOCZESNE NAZWISKO
Ale dlaczego w takim razie nazwiska rzymskie? nie zeszli do nas? Proste: ponieważ po upadku imperium oficjalne zapisy tworzone przez rządy cesarzy rzymskich zostały zniszczone lub utracone. I przez wiele lat podążając zabarbaryzm a wraz ze zmianą społeczeństwa nie było już potrzeby podawania nazwisk ani oczywiście rejestracji.
Później, w Europie, dokładnie pomiędzy X i XI wiekliczebność mieszkańców wzrosła, a dla wyróżnienia osób oraz ułatwienia i zagwarantowania działań publicznych, np. handlu, używanie nazwiska staje się coraz bardziej powszechne..
Nazwisko to może na przykład pochodzić od pewnego Charakterystyka fizyczna lub pod pseudonimem (np. czerwony dla rudych), lub z obszaru pochodzenia (jako Leonardo: z miasta Vinci w Toskanii) z Robota skończona (Tintori, Bovari…) lub z patron (tzn. imię ojca: np. Iohannes filius Arnaldi zostanie Giovanni Arnaldi).
używanie nazwiska stał się obowiązkowy we Włoszech w 1564 r., kiedy Sobór Trydencki ustaliła, że proboszczowie powinni prowadzić ewidencję z imionami i nazwiskami wszystkich ochrzczonych dzieci.
CO OZNACZA TWOJE NAZWISKO?
Wszystkie nazwiska mają zatem znaczenie, ponieważ pochodzą od imion własnych (najczęściej na północy) lub nazwisk (zwłaszcza na południu), albo od zawodów lub miejsc (zdecydowanie najczęstsze kategorie).
Co najmniej 75 procent istniejących nazwisk jest nadal zrozumiałych w ich pierwotnym znaczeniu.. Inne prawdopodobnie cierpiały na jakąś wariację fonetyczną lub graficzną, która zniekształcała znaczenie lub wywodziła się z obcych wpływów.
Ale to nie wszystko: ze studium lingwistycznego nazwiska można zrozumieć miejsce pochodzenia rodziny, która go sprowadza.
Ten sam zawód, na przykład kowalstwo, wytworzył różne nazwiska z regionu na region. Tak więc w Lombardii, Piemoncie i Emilii „kowalem” stał się Ferrari, Ferrario, Ferreri. Podczas gdy w Toskanii i Veneto stał się Fabbri i Favero, aw Kampanii i Lacjum stał się Forgione.
Wejdź na stronę z nazwiskiem, wpisz swoje nazwisko i odkryj dyfuzję regionalną z interaktywne mapy nazwisk włoskich!
CIEKAWOŚĆ
Na przykład wiele nazw roślin (Cebula, Koper, Melon) są pochodzenia celtyckiego lub germańskiego, gdyż wśród ludów nordyckich liczne były obrzędy związane z przyrodą i roślinami. Więc wiedz, że jeśli masz na imię Zucca lub Zucconi, to nie dlatego, że twój prapradziadek miał grubą głowę.
W rzeczywistości dla Celtów dynia miała magiczne moce!
Wreszcie kolejna bardzo powszechna kategoria nazwisk wynika z faktu, że: we Włoszech było wiele sierocińców: Esposito, Trovat, Innocenti to na przykład przezwiska nadawane dzieciom niewiadomego pochodzenia, innymi słowy „założycielom”.
w dziwne nazwiska, więc my Włosi też obfitujemy dzięki nieprawdopodobnemu razem z absurdalne nazwy własne lub nieodpowiednie… ale to już inna historia.
JAKIE JEST NAJCZĘSTSZE NAZWISKO WŁOCHA?
tutaj jest poniżej ranking w pierwszej dwudziestce.
Nie podajemy ilości dla każdego nazwiska, ponieważ źródła są liczne i różnią się o kilka tysięcy jednostek. Dość powiedzieć, że na szczycie rankingu znajduje się ponad 80 000 nazwisk i prowadzi w drugim miejscu z co najmniej 25 000 jednostek. A zwycięzcą jest …Rossi!
I inni?
Rosyjski
Ferrari
esposito
biały
Colombo
rzymski
loki
kogut
grecki
Konta
marino de luca
Bruno Costa
Giordano
Mancini
Rizzo
Lombardii
fryzjerzy