Wyimaginowany wywiad z Dante Alighieri, gwiazdą Dantedì

  • Wywiad z Dante Alighieri
  • Dogłębne studium Boskiej Komedii
  • dowód osobisty

WYWIAD Z DANTEM ALIGHIERI

Jest rok 1316, a ja jestem w Weronie, we wspaniałym Palazzo del Signore tego miasta: Muszę przeprowadzić wywiad z jednym z waszych znakomitych gości… Oto on: Dante Alighieri, siedzący przy biurku, z piórem w ręku. ręka. Na pewno go znacie: jest jednym z największych włoskich poetów i dla wszystkich Ojcem naszego języka. W rzeczywistości był pierwszym, który zaproponował uczonym, aby nie pisali już swoich dzieł po łacinie, ponieważ niewielu je rozumie. Zamiast tego powinni byli używać „wulgarnego”, języka, którym posługują się ludzie (wulgarny), z którego narodził się włoski.

Messer Dante, czy mogę zadać ci kilka pytań?

«Oczywiście. Powiedz mi: co chcesz wiedzieć? ».

Nasi czytelnicy są ciekawi: jak zostać wielkim poetą?

„No, oczywiście studiuję: teologię, filozofię, fizykę, astronomię, dialektykę, gramatykę i retorykę. To bardzo męczące, wymaga pasji, wytrwałości, a przede wszystkim dobrego nauczyciela: mój nazywał się Brunetto Latini, był jednym z najbardziej kulturalnych ludzi we Florencji. Był prawie ojcem i było mi bardzo smutno, kiedy umarł”.

Wyobrażam sobie. Wiem, że przed czasem stracił wielu bliskich: matkę Bellę degli Abati w wieku 5 lat, ojca Alighiero di Bellincione w wieku 17 lat…

„Niestety tak jest. Przez jakiś czas musiałam sama opiekować się rodziną: mój ojciec wymieniał pieniądze i czasami pojawiał się jako… no… lichwiarz. Ale ta praca była ‘t dla mnie: uwielbiałem pisać wiersze, z tym „nowym dolce stil”, który był wtedy modny”.

Cóż, na pewno było słodko: wiele z tych linijek było dla wyjątkowej kobiety…

„Nie każ mi się rumienić, jestem żonaty… Chociaż muszę przyznać: nigdy nie napisałem ani jednego wersu dla mojej żony Gemmy. Co mogę z tym zrobić? Moim źródłem inspiracji zawsze była szczera i miła Beatrice ».

Kiedy poznałeś?

„Miałem 9 lat, ona 8: dobrze pamiętam, że 1 maja 1274 r. To było przyjęcie Calendimaggia: widziałem ją w tłumie, z tymi niebieskimi oczami i fioletowo-czerwoną sukienką, a jej serce zaczęło tak drżeć mocno, aby drżenie rozprzestrzeniło się na całe ciało”.

Innymi słowy, zakochał się. Ale dlaczego wtedy się nie ożeniłeś?

„Właściwie widzieliśmy się kilka razy w przelocie. Nawet nie wiem, czy coś do mnie czuł. A potem zaręczyliśmy się: ja z Gemmą, a ona z bogatym bankierem. Moja biedna Beatrice: kiedy zmarła w 1290 roku, miała tylko dwadzieścia cztery lata. To dla niej piszę teraz swoje największe dzieło…».

Komedia! «W połowie naszej życiowej podróży znalazłem się w ciemnym lesie»…

«Dokładnie! Ale gdzie przeczytałeś pierwszy wers? Och, nieważne: jestem pewien, że kiedy się skończy, będzie sukcesem. Więc tak, moi współobywatele będą żałować, że wyrzucili mnie z Florencji!».

Bardzo tęsknisz za swoim miastem?

„Bardzo bardzo. Wygnanie jest tak bolesne: nie może sobie wyobrazić, jak bardzo chleb innych smakuje jak sól… ».

Mniej uprzejmy, messer Dante…

– Eee, tak: nie wie, ile mnie waży, że muszę polegać na jałmużnie szlachetnych panów i żyć na ich dworach, pełnych fałszywych i łasych ludzi. I pomyśleć, że nawet chwyciłem za broń dla mojej Florencji: na przykład w Campaldino walczyłem z Aretini 11 czerwca 1289 r. Byłem w pierwszych szeregach rycerzy: tyle strachu przedtem, tyle radości później » .

Więc jak skończył na wygnaniu?

„To wszystko wina polityki. Czy znasz dwie przeciwstawne partie, gwelfów, zwolenników papieża, i gibelinów, zwolenników cesarza? Tutaj, po wypędzeniu Gibelinów, florenccy gwelfowie walczyli między sobą i rozłamywali się: z jednej strony biali gwelfowie, tacy jak ja, którzy nienawidzili papieża Bonifacego VIII, az drugiej czarni gwelfowie, którzy go popierali. W 1301 r. czarni przejęli kontrolę nad miastem i wytropili lub zabili wszystkich jego najważniejszych przeciwników politycznych. Ja też».

Co za zła historia!

„Szczerze mówiąc, w zeszłym roku nawet próbowali mnie odzyskać. Ale zażądali ode mnie skruchy, kilkudniowego więzienia. Nie zgodziłem się: wrócę do ojczyzny z podniesioną głową albo nigdy więcej”.

Ćśś… Dante jeszcze nie wie, ale nie wróci do Florencji. W 1319 przeniósł się do Rawenny na dwór Guido da Polenta, a dwa lata później zmarł na malarię. A dzisiaj, 25 marca, Włochy poświęciły mu w poniedziałek Święto Narodowe!

WIĘCEJ INFORMACJI O BOSKA KOMEDIA

Znamy ją jako „Boską Komedię” (tytuł nadany jej w XVI wieku), ale dla Dantego była to po prostu „Komedia”.

Jest to z pewnością jego najsłynniejsze dzieło, długie arcydzieło wierszem, napisane „potocznie” i podzielone na trzy części: Piekło, Czyściec i Raj. Język jest trudny, ale fabuła wciąga: opowiada o podróży poety w zaświaty. W środku jest wszystko: potwory i straszne stworzenia, miłość, nienawiść, strach, mitologia i historia (bo Dante opowiada także o wydarzeniach i ludziach swoich czasów). I oczywiście jest Beatrice, twoja przewodniczka w Raju.

DOWÓD OSOBISTY’

  • Imię: Podczas przez Alighiero degli Alighieri
  • Nazwisko: Dante
  • Zawód: Najwyższy Poeta
  • Urodzony w: Florencja w 1265; ochrzczony 26 marca 1266
  • Umarł w: Rawenna w 1321
  • Przyczyną śmierci: malaria
  • Znak zodiaku: Bliźnięta
  • W małżeństwie z: Gemma Donati
  • Dzieci: 3 (Pietro, Jacopo, Antonia)
  • Korzyści: uczciwy, inteligentny i pełen pasji
  • Wady: bardzo dumny
  • Twoi najlepsi przyjaciele: pisarze Guido Cavalcanti i Lapo Gianni
  • Choroby: najwyraźniej cierpiał na nagłe ataki snu (narkolepsja)
  • Znane języki: dialekt łaciński i florencki
  • Twoja pasja: Beatrice (znana również jako Bice di Folco Portinari)