- Edukacja na rzecz ekologicznego myślenia: cel do osiągnięcia dzięki samoodnowie
- edukować do kompromisu
- Rozwijaj myślenie ekonomiczne
- Edukacja ekologiczna to…
EDUKACJA EKOLOGICZNEGO MYŚLENIA: CEL DO OSIĄGNIĘCIA PRZY ODNOWIENIE
Poczyniono pewne postępy od Agendy do Agendy. Po Konferencji Narodów Zjednoczonych w Rio de Janeiro 1992, Agenda 21 został zaktualizowany o 17 celów, podzielonych na 169 celów, które mają zostać osiągnięte do 2030 r. Ścisły związek między dobrostanem człowieka a zdrowiem środowiskowym zmusił wszystkie kraje na świecie do przedefiniowania koncepcji zrównoważonego rozwoju, która zakłada edukacja w zakresie myślenia ekologicznego, czyli myśl związana ze wszystkimi poziomami środowiska, w którym się poruszamy, a jednocześnie świadoma zaangażowania, które wiąże się z naszymi wspólnymi działaniami.
W tej misji szkoła staje się bardzo ważną siecią integracji trzech wymiarów własnego rozwoju: środowiskowego, społecznego i ekonomicznego. Przecież po Agendzie 2030 2015, Ministerstwa Środowiska i Edukacji już zobowiązały się do przygotowania wspólny program do wprowadzenia wśród przedmiotów szkolnych, aż do prawa nr. 92, z dnia 20 sierpnia 2019 r. do rzeczywistej normy, która czyni to kształcenie obowiązkowym od roku 2020/2021.
Mimo że szkoły od lat eksperymentują z zajęciami i ścieżkami, które uwrażliwiają uczniów na myślenie ekologiczne, pozostają jednak wątpliwości co do skuteczności tych metod pedagogicznych i komunikacyjnych.. Czy laboratorium zajmujące się niedźwiedziami polarnymi i zmianami klimatycznymi może wzmocnić dziecko w codziennym życiu?
EDUKUJ DLA ZAANGAŻOWANIA
Edukacja ekologiczna to nie tylko edukacja o środowisku.. Myślenie ekologiczne można ukształtować, jeśli odpowiedzialność osobistą sprawuje się na wszystkich poziomach środowiska, rozumianych jako jedno i drugie dom zasobów naturalnych (ekologia) albo jak dom o ograniczonych zasobach (gospodarka), czyli towary, których używamy na co dzień w domu i w szkole. Nie zapominając o pierwszym domu, w którym mieszkaliśmy: nasze ciało.
Na polu dydaktycznym wychowanie do ponownego połączenia z naturą rodzi zatem dwa pytania. Pierwsze obawy podejście do koncepcji granic: aby spróbować zoptymalizować elementy zrównoważonego rozwoju (gospodarcze, środowiskowe i społeczne), dzisiaj jesteśmy zmuszeni zrezygnować z jednego celu w celu odzyskania czegoś z drugiego. To „zobowiązanie” nie jest więc już rezygnacją, ale bodźcem do poprawy naszych codziennych działań, a przede wszystkim do ich odnawialności. Zielone światło zatem a laboratoria ORAZ Zajęcia które pozytywnie obalają niektóre usługi uważane za ograniczenia wolności, takie jak rolnictwo ekologiczne, udostępnianie samochodów lub gospodarki o obiegu zamkniętym.
Zastanówmy się więc do etymologii czasownika „odnawiać”, który zawiera koncepcję „innowacji” i zachęca do ciągłego eksperymentowania i testowania praktyk. Z tego powodu, zdaniem niektórych badaczy, w przeciwieństwie do metody nauczania transmisyjnego i skoncentrowanego na treści, pierwszym krokiem w nauczaniu tej dyscypliny byłoby „Edukacja do zaangażowania”, przede wszystkim w celu uświadomienia uczniom problemu, który ich dotyczy.
ta sama sekunda Paolo Tamburini, dyrektor wykonawczy harpae Emilia-Romagna odpowiada za obszar edukacji na rzecz zrównoważonego rozwoju, edukację ekologiczną w sensie prostego dyskursu zaufania do Zielona ekonomia to „ograniczające i wprowadzające w błąd”, ale na szczęście nie wydaje się to powszechnym pomysłem.
„Prawdopodobnie bardziej rozpowszechnione jest sektorowe i dyscyplinarne podejście do środowiska niż zintegrowane i systemowe podejście, jak promowane w dokumentach UNESCO”, jak międzynarodowa kampania znana jako Od 2005-2014 (Dekada edukacji na rzecz zrównoważonego rozwoju), który wskazał na potrzebę interwencji poprzez edukację formalną (instytucje szkoleniowe), pozaformalną (agencje edukacyjne) i nieformalną (stare i nowe media).
„Jest to edukacja transdyscyplinarna i transformacyjna”, kontynuuje Paolo Tamburini, „inspiruje program Emilia-Romagna Infeas, który jest strukturą, którą kieruję i koordynuję, w której różne wymiary zrównoważonego rozwoju są niezbędne i komplementarne. Nie użyłbym słowa „zaangażowanie” dla negatywnego znaczenia, z którym się kojarzy. Oczywiście proces edukacji zrównoważonego rozwoju obejmuje: zdolność do dialogu między zainteresowanymi stronami, którzy mają nawet różne punkty widzenia i wartości, ale pożądane jest, aby znaleźli wspólną płaszczyznę działania dla dobra planety lub terytorium, na którym żyją”.
W tym sensie szkoła ma również fundamentalne znaczenie dla swojej roli jako organizmu dialogicznego, a zatem aktywnego, w promowaniu procesu uczenia się, który „zawsze utrzymuje wymiar odblaskowy bez przerywania operacji».
ROZWIJAJ EKOLOGICZNE MYŚLENIE
Drugie pytanie dotyczy podejścia dydaktyczne i interdyscyplinarność. Edukacja ekologiczna nie może ograniczać się do jednego przedmiotu. Ogólnie sugeruje się stosowanie metodologii, które mogą rozwijać aktywne, a przede wszystkim transformacyjne uczenie się uczniów, takie jak:nauka przygodowa.
Zanurzenie w miejscu i bezpośrednie eksperymentowanie w rzeczywistości przesuwa tradycyjne postrzeganie problemu przez ucznia, który jest zachęcany nie tylko do rozwiązywania rzeczywistych problemów w sposób osobisty, ale angażuje się w tworzenie innowacyjnych metod. Właściwie odnawialne źródła energii. Co więcej, przyjęcie tej akcji dydaktycznej pozwoliłoby również rozwiązać z jednej strony integrację ścieżek interdyscyplinarnych; z drugiej strony ćwiczenie autentycznej edukacji za pomocą uczenia się opartego na dociekaniu, metodologii badawczej, w której kontekst, osobiste doświadczenie i współpraca odgrywają kluczową rolę w uczeniu się.
Zatem, aby zrozumieć relacje, jakie istnieją w różnych środowiskach (naturalnym, wiejskim i miejskim), od ucznia wymaga się: ciągle kwestionuj rzeczywistość. Czekając na stworzenie magicznej różdżki zdolnej do przekształcania informacji w zachowanie, nauczyciele mogą również modyfikować tzw obraz przestrzeń, są „ramami”, w których można zmierzyć się z dyskursem związanym z fizyczną bliskością problemu środowiskowego, na przykład topnienia lodowców. Uczeń będzie mniej zmotywowany i zaangażowany, jeśli nauczyciel przedstawi odległa sprawa Twojej codziennej rzeczywistości. Według Paolo Tamburini „bliskość problemów środowiskowych może z pewnością sprzyjać procesowi edukacji na rzecz zrównoważonego rozwoju”.
Ale czy jesteśmy pewni, że kluczem jest tylko doświadczenie na terytorium? Tamburini przypomina, że „dzisiaj żyjemy już nie tylko na terytorium, ale także w tym wymiarze, który Manuel Castells określił „Przestrzeń przepływu” cyfrowej rewolucji. Należy przemyśleć kwestie globalne i lokalne oraz zastosować je w praktyce za pomocą odpowiednich kategorii i narzędzi. Dzisiejsze wyzwania dla systemów edukacji wiążą się z rosnącym ryzykiem i możliwościami”.
Podejście edukacyjne musi zatem komunikować „wezwanie” ekologia umysłu»Gregory Bateson: dzisiaj nie jesteśmy już widzami ani aktorami zjawiska, czy to naturalnego, społecznego czy kulturowego, ale współtwórcy w stałym dialogu.
ŚRODKI EDUKACJI EKOLOGICZNEJ…
- przynależność
Jest to fundamentalna potrzeba dobrego samopoczucia człowieka i niezbędny bodziec do rozwijania poczucia odpowiedzialności: postrzeganie kontaktu z czymś „naszym” pozwala nam tego bronić. Dlatego ważna jest refleksja nad domami, w których mieszkamy (ciało, mury domowe, szkoła) i nieustanny dialog między nimi.
- Doświadczenie
Znauka przygodowa dlaedukacja na świeżym powietrzu, praktyki nauczania przydatne do uwrażliwienia uczniów na myślenie ekologiczne to te, które poruszają tradycyjne postrzeganie problemu. Bezpośrednie eksperymentowanie zachęca do krytycznej i osobistej refleksji nad rozwiązywaniem rzeczywistych problemów oraz tworzeniem innowacyjnych i odnawialnych metod.
- Transdyscyplinarność
Jest to podejście edukacyjne, które koncentruje się na praktykach poznawczych i afektywnych ucznia. Aby zmienić i stworzyć trwałe postawy i/lub zachowania, które trwają w czasie, uczeń musi być traktowany jako punkt końcowy nauki, a nie same przedmioty.
PRZECZYTAJ TEŻ:
Porosty: nasi strażnicy środowiska
Jak wyjaśnić zanieczyszczenie powietrza
Jaki jest ślad ekologiczny?