Ma najgrubsze baki, jakie kiedykolwiek widziałem… i nie psuje brwi! Nie jest jeszcze brodatym starcem, który pojawia się w podręcznikach szkolnych, w rozdziale o ewolucji gatunków, ale Karol Darwin jest nadal bardzo rozpoznawalny dzisiaj, 2 października 1836 roku, mając zaledwie 27 lat. Czekałem na niego już od jakiegoś czasu, tutaj w Falmouth Harbor w Kornwalii, kiedy w końcu tam dotrze. pies gończy, bryg brytyjskiej marynarki wojennej, którym przyrodnik podróżował po całym świecie, zacumował przy molo. Łapię go, gdy wychodzi z wybiegu…
Twoje wakacje były długie, co, doktorze Darwin?
Wakacje? Poza wakacjami… Ta podróż zmieniła moje życie!
Otóż istnieje nawet przysłowie, które mówi: „osoba, która jedzie na wycieczkę, to nie ta sama osoba, która wraca”…
Twoje przysłowie jest nieco uproszczone. Chodzi mi o to, że te 5 lat nawigacji naprawdę otworzyło mi drzwi do wiedzy! Zobaczysz, mój ojciec chciał, żebym był takim lekarzem jak on, ale nie mogłem znieść widoku okropnych sekcji zwłok: na studiach na ten widok dwa razy zrobiło mi się niedobrze… Byłem raczej wędrowcem na wsi, oglądałem skały i owady, zbierałem chrząszcze i minerały do swoich kolekcji. Krótko mówiąc: nauki przyrodnicze były moją pasją i zacząłem je studiować.
A podróż?
Szansa mojego życia! Zdarzyło mi się to, gdy miałem 22 lata: była jesień 1831 roku, wszystko było gotowe na wyjazd naukowej ekspedycji zorganizowanej przez Admiralicję Brytyjską w celu zbadania niezbadanych wybrzeży Ameryki Południowej i Australii. Ale nagle przyrodnik na pokładzie zrezygnował: zaproponowano mi stanowisko i przyjąłem, chociaż wiedziałem, że nie dostanę żadnej pensji… To był najlepszy wybór, jakiego mogłam dokonać. Zebrałam setki próbek i obserwacji i teraz, po 5 latach, wracam z zeszytami i książkami pełnymi notatek i wspaniałych odkryć!
Czy możesz ujawnić któreś z nich?
Na początek znalazłem skamieniałości w Patagonii: to amonity, muszle niektórych morskich mięczaków, które żyły około 195 milionów lat temu, a które wyginęły wraz z dinozaurami. Są bardzo przydatne do datowania warstw geologicznych Ziemi… Ale prawdziwym rajem nauk przyrodniczych był archipelag Galapagos u wybrzeży Ekwadoru.: wyspy zamieszkują żółwie olbrzymie, zięby i – możesz w to uwierzyć? -nawet iguana morska!
Och, fascynujące…
Równie dobrze może powiedzieć: jakkolwiek obrzydliwe, to… jedyna jaszczurka o długości pięciu stóp, która żyje zarówno na lądzie, jak iw morzu i jest w stanie przebywać pod wodą do 30 minut w poszukiwaniu pożywienia.. Nie uważasz, że to niesamowite? Chociaż w końcu wierzę, że zięby dadzą mi jeszcze większą satysfakcję…
W jakim sensie przepraszam?
Cóż, zauważyłem, że zięby z Galapagos, mimo że należą do tego samego gatunku, trochę się od siebie różnią: ich dzioby mają różne kształty i rozmiary w zależności od wyspy, na której żyją i spożywanego pokarmu. kto cię znajduje? Mam na myśli to, że prawie wydaje się, że ich gatunek ewoluował, aby lepiej przystosować się do środowiska, w którym żyją… Wydaje mi się, że jest to coś bardzo ważnego do przemyślenia.
nie jestem pewien, czy rozumiem…
Ujmijmy to w ten sposób: w Naturze zwycięzcą jest ten, który najlepiej dostosowuje się do środowiska, w którym żyje, a nie najlepszy ze swojego pokolenia. Na przykład: najlepsze zięby nigdy nie będą w stanie konkurować z najlepszymi ziębami w zdobywaniu pożywienia. Innymi słowy, gatunki, które przetrwają, to te, które przez mutację najlepiej przystosowały się do swojego środowiska. W rzeczywistości myślę, że wszystkie żywe istoty podlegają powolnym, ale ciągłym zmianom, z pokolenia na pokolenie: to jest ewolucja! Nawet my, ludzie, którzy wierzą, że jesteśmy w centrum stworzenia, jesteśmy tylko wynikiem ewolucji naszego gatunku.
EWOLUCJA GATUNKU
Po 20 latach eksperymentowania i archiwizowania swojej teorii Darwin opublikował swój najsłynniejszy esej w 1859 roku: Pochodzenie gatunków przez dobór naturalny. W książce wyjaśnił swój pomysł na ewolucję gatunków zwierząt i roślin, argumentując, że nastąpiło to poprzez kumulację małych, stopniowych, przypadkowych zmian. Osobniki gatunku z mutacjami, które pozwoliły im lepiej przetrwać w swoim środowisku, były tymi, które rozmnażały się najbardziej i przekazały tę samą przydatną mutację swoim potomkom. Praca Darwina była wysoko ceniona przez społeczność naukową i pomimo zmian, jakie przeszła (i nadal doświadcza), teoria ewolucji przez dobór naturalny zrodzona z przemyśleń Darwina pozostaje podstawą i naukowym założeniem do badania życia i jego ewolucji.
DOWÓD OSOBISTY
- Imię: Karol Robert Darwin
- Zawód: przyrodnik i biolog
- urodziliśmy się: 12 lutego 1809 w Shrewsbury (Anglia)
- Zmarł: 19 kwietnia 1882 w Londynie
- znak zodiaku: akwarium
- Żona: kuzynka Emma Wedgwood (zamężna 1839)
- Korzyści: bystry i bystry obserwator przyrody
- pasje: zbierał owady, chrząszcze, skały i minerały
- Znaki szczególne: Kiedy był chłopcem, jego rodzina nazywała go Gazem, ponieważ on i jego brat przeprowadzali śmierdzące eksperymenty chemiczne w szopie na narzędzia ich ojca.
- słynne zdanie: „Człowiek w swojej arogancji wierzy, że jest wielkim dziełem, godnym boskiego stworzenia. Bardziej pokorny, myślę, że bardziej słuszne jest uważanie go za potomka zwierząt”