Długa historia lodowców zaczyna się trochę jak bajka. Dawno, dawno temu, 650 milionów lat temu, było kula śniegtak duża jak… Ziemia: nasza planeta była wtedy prawie całkowicie pokryta śniegiem, a powierzchnia oceanów była zamarznięta na głębokość do 1 km z powodu zimna, które osiągało średnio -50 stopni.
Efekt „kuli śnieżnej” był spowodowany zlodowacenie który rozpoczął się około 700 milionów lat temu. Wcześniej powietrze, choć zimne, było wystarczająco suche, by nie padać deszcz. Następnie wilgotność wzrosła dzięki ciepłym prądom obszarów tropikalnych. Tak powstały pierwsze chmury i deszcze: zamrożone w niskich temperaturach tworzyły polarne czapy lodowe, a z czasem wszystko pokrywały lodem.
Epoka lodowcowa
Od tego czasu na naszej planecie obserwujemy naprzemienne epoki lodowcowe, kiedy lód rozszerza się, a oceany cofają się, do okresów interglacjalnych, kiedy lodowce topnieją, podnosząc poziom oceanów. Ostatni znany nam okres zlodowacenia nazywa się Würm: rozpoczął się 110 000 lat temu i zakończył około 10 500 lat temu. W najzimniejszym okresie, 24 000-10 500 lat temu, większość z Europy Azja również przypominała step, podczas gdy Skandynawia i większość Wysp Brytyjskich były pokryte lodem, podobnie jak Kanada i północna część Stanów Zjednoczonych. Nawet w Afryce lodowce rozciągały się, choć znacznie mniejsze, jak w górach Maroka i Etiopii.
epoki międzylodowcowe
Łagodny klimat okresów interglacjalnych sprzyjał rozwojowi wielkich cywilizacji, których uczyliśmy się w szkole. W 5000 roku. C. był najgorętszy klimat w historii holocenokres geologiczny, w którym obecnie żyjemy,
i dokładnie w tym czasie urodzili się Egipcjanie i Hetyci, którzy osiedlili się na wybrzeżach Morza Śródziemnego.
huśtawka lodowców
Około 1300 AD. C., temperatura znowu spadła i rozpoczął najzimniejszy okres w całym holocenie, czyli „mała epoka lodowcowa”, która trwała około trzech stuleci (1590-1850): lodowce narastały, do tego stopnia, że najeżdżały i niszczyły ziemie uprawne, domy i wioski w górach. Zimno zakłóciło zbiory, powodując głód, który zmniejszył populację Europy o jedną trzecią.
W połowie XX wieku dalszy wzrost temperatury
doprowadziły do regresji lodowców, a od 1986 r. lodowce są w ciągłej regresji, z nielicznymi wyjątkami.
Antropocen
Niektórzy uczeni twierdzą, że oggMógłbym być w interglacjalnym okresie epoki lodowcowej, czyli charakteryzuje się łagodnym klimatem, ale rozległymi lodowcami. Inni ukuli termin „antropocen”, aby wskazać nowy okres geologiczny, którego klimat nie jest już tylko zjawiskiem naturalnym, ale jest „spowodowany” działaniami człowieka.
Według badania z Cambridge zanieczyszczenie powietrza spowodowane postępem przemysłowym (tj. emisją dwutlenku węgla do powietrza) opóźnia nadejście kolejnej epoki lodowcowej: okresy interglacjalne trwają średnio około 11 000 lat, ale od ostatniego „Wielka zima” minęło 11600. Dlatego? Możliwym wyjaśnieniem jest to, że nasłonecznienie naturalne, czyli ilość promieni słonecznych docierających do Ziemi i które zmienia się na przestrzeni tysięcy lat w zależności od różnych orbit naszej planety wokół Słońca, zmniejszałoby się, ale „niewystarczało” by skompensować ogrzewanie . Czy wtedy nadejdzie nowa epoka lodowcowa? Według niektórych obliczeń tak, ale za 1500 lat. Musimy tylko poczekać.
Posty „cieńsze”
Międzyrządowa Organizacja ds. Zmian Klimatu (IPCC) donosi, że lód topnieje znacznie szybciej niż oczekiwano, ze względu na globalny wzrost temperatury spowodowany zmianami klimatu.
W ciągu ostatnich 150 lat lodowce alpejskie straciły połowę swojej objętości – a skutki były widoczne w przypadku tragedii Marmolady na początku lipca 2022 r., a także w Patagonii, Tybecie i na Alasce. Z kolei w Nowej Zelandii i Islandii pojawiają się doniesienia o rosnących lodowcach. Jednak 97% lodowców jest skoncentrowanych na Antarktydzie i Grenlandii, gdzie wskaźnik utraty wynosi 10% co 10 lat.