Czy lubisz pisać lub chcesz poprawić swój styl, aby poprawić motywy? Więc nie możesz przegapić 40 zasad pisania Umberto Ecomała perełka kultury (i ironii), którą kilka lat temu podarował nam jeden z najważniejszych pisarzy naszego kraju.
Ich przeczytanie nie tylko pomoże Ci lepiej skomponować tekst, ale sprawi, że będziesz mieć więcej niż kilka uśmiechów!
O czym to jest?
Od 1985 do 2016 roku, roku swojej śmierci, słynny pisarz Umberto Eco – autor uwielbianych na całym świecie arcydzieł Imię Róży lub Wahadło Foucaulta – trzymałWyrazić wspaniała kolumna o kulturowej głębi zwana Pakiet Minerwyz wyraźnym nawiązaniem do bogini mądrości czczonej przez starożytnych Rzymian.
Właśnie w tej pełnej refleksji i pomysłów na świat literatury rubryce Eco napisał swoją słynną 40 zasad pisaniajeden mała perełka językoznawstwa w którym pisarz z perfekcją wymienił sztuczki i triki do pisania.
Poza treścią bezwzględną sławę rozsławił jednak dowcipny i ironiczny styl, z jakim Eco lubił pisać regulamin: w rzeczywistości każdy punkt został wyjaśniony łamiąc tę samą zasadę, która została podana!
40 zasad pisania Umberto Eco
Oto wskazówki – zdecydowanie pełne ironii – z którymi Maestro Eco chciał, aby ktokolwiek podszedł do pisania.
Uwaga: na niektórych pozycjach dodaliśmy notatki, aby ułatwić zrozumienie zdania lub docenić jego ukryte znaczenie.
- 1. Unikaj aliteracji, nawet jeśli kusi głupców.
(Przypomnienie: aliteracja to figura retoryczna, która obejmuje powtarzanie liter lub sylab.) - 2. Nie chodzi o to, że należy unikać trybu przypuszczającego, ale o to, że używa się go, gdy jest to konieczne.
- 3. Unikaj frazesów: to odgrzewana zupa.
- 4. Wyraź siebie podczas jedzenia.
- 5. Nie używaj komercyjnych akronimów i skrótów itp.
- 6. Pamiętaj (zawsze), że nawias (nawet jeśli wydaje się niezbędny) przerywa wątek dyskusji.
- 7. Uważaj, aby nie… niestrawność wielokropka.
- 8. Używaj jak najmniej cudzysłowów: to nie jest „dobre”.
- 9. Nigdy nie generalizuj.
- 10. Obce słowa nic nie robią dobra ton.
- 11. Bądź skąpy w cytatach. Emerson słusznie powiedział: „Nienawidzę cytatów. Po prostu powiedz mi, co wiesz”.
- 12. Porównania są jak frazesy.
- 13. Nie bądź zbędny; nie powtarzaj tego samego dwa razy; powtarzanie jest zbędne (przez nadmiarowość rozumiemy bezużyteczne wyjaśnienie czegoś, co czytelnik już zrozumiał).
- 14. Tylko idioci używają wulgarnych słów.
(od redakcji: ok, to złe słowo, ale skoro Eco to mówi, to nie możemy się powstrzymać, żeby nie wspomnieć) - 15. Zawsze bądź mniej lub bardziej konkretny.
- 16. Hiperbola to najbardziej niezwykła technika ekspresji.
- 17. Nie twórz zdań jednowyrazowych. Wyeliminuj ich.
- 18. Strzeż się zbyt śmiałych metafor: to pióra na łuskach węża.
- 19. Umieść przecinki we właściwym miejscu.
- 20. Rozróżnienie średnika od funkcji dwukropka: nawet jeśli nie jest to łatwe.
- 21. Jeśli nie możesz znaleźć poprawnego włoskiego wyrażenia, nigdy nie używaj wyrażenia dialektowego: peso el tacòn del buso.
- 22. Nie używaj niestosownych metafor, nawet jeśli wydają się „śpiewać”: są jak wykolejony łabędź.
- 23. Czy naprawdę potrzebne są pytania retoryczne?
- 24. Bądź zwięzły, staraj się skondensować myśli w jak najmniejszej liczbie słów, unikając długich zdań – lub łamanych zdań, które nieuchronnie dezorientują nieuważnego czytelnika – tak, aby Twoja mowa nie przyczyniała się do zanieczyszczenia informacji, które z pewnością (zwłaszcza gdy są bezsensowne) napchana bezużytecznymi szczegółami), a przynajmniej niekonieczna) jedna z tragedii naszych czasów zdominowanych przez siłę mediów.
- 25. Akcenty nie mogą być ani błędne, ani bezużyteczne, ponieważ ktokolwiek to robi, jest w błędzie.
- 26. Przed rzeczownikiem rodzaju męskiego nie stawia się rodzajnika nieokreślonego.
- 27. Nie bądź stanowczy! Park z okrzykami!
- 28. Nie najgorsze wentylatory barbarzyństwo pluralizuje obce terminy.
- 29. Przeliteruj dokładnie obce nazwy, takie jak Beaudelaire, Roosewelt, Niezsche i tym podobne.
(Uwaga: sprawdźmy wymienione nazwiska XD) - 30. Wymień autorów i postacie, o których mówisz bezpośrednio, bez parafrazowania. Tak też uczynił największy pisarz lombardzki XIX wieku, autor 5 maja.
- 31. Na początku przemówienia użyj życzliwy chwytanieby zadowolić czytelnika (ale może jesteś tak głupi, że nawet nie rozumiesz, co ci mówię).
- 32. Skrupulatnie traktuje ortografię.
- 33. Nie trzeba dodawać, że prognozy są mdłe.
- 34. Nie angażuj się zbyt często.
- Przynajmniej nie wtedy, gdy nie jest to konieczne.
- 35. Nigdy nie używaj liczby mnogiej majestatyczny. Uważamy, że robi złe wrażenie.
(Uwaga: liczba mnoga majestatis przewiduje użycie „my” zamiast „ja”. Jest ono używane w uroczystych przemówieniach) - 36. Nie myl przyczyny ze skutkiem: mylilibyście się, a zatem mylilibyście się.
- 37. Nie konstruuj zdań, w których wniosek nie wynika logicznie z przesłanek: gdyby wszyscy to robili, przesłanki wynikałyby z wniosków.
- 38. Nie poddawaj się archaizmom, hapax legomena lub inne nietypowe leksemy, a także głębokie struktury kłącza, które choć wydają ci się tyloma epifaniami różnic gramatycznych i zapraszają do dekonstruktywnego dryfu – ale byłoby jeszcze gorzej, gdyby okazały się nie do przyjęcia pod lupę tych, którzy czytają z ekdotyczną acribią – w każdym razie wykraczają poza zdolności poznawcze odbiorcy.
- 39. Nie musisz być rozwlekły, ale nie musisz też mówić mniej niż co.
- 40. Pełne zdanie powinno mieć…