TEN kurdowie, z około 35 milionami ludzi, jest ludem należącym do jednej z największych grup etnicznych na Bliskim Wschodzie. Jednak pomimo tego nie mają uznanego statusu i żyć w rozproszeniu inny naród: Irak, Iran, Syria, Armenia, Turcja oraz w mniejszym stopniu Afganistan i Azerbejdżan. Około pięciu milionów zdecydowało się na emigrację do Europy (na przykład w Niemczech społeczność kurdyjska jest bardzo odżywiona).
Przez dziesięciolecia Kurdowie realizowali marzenie o stworzeniu jednego niepodległego państwa i to stworzyło tarcia i kontrasty – często brutalne i krwawe – z rządami narodów, które ich «goszczą» i innymi populacjami, z którymi dzielą terytorium.
podzieleni ludzie
Dla uproszczenia w tym artykule będziemy mówić ogólnie o „Kurdach”, ale ponieważ naród ten zawsze żył w różnych kontekstach, istnieją zauważalne różnice między różnymi grupami Kurdów. TEN Kurdowie iraccyna przykład jako jedyni uzyskali co najmniej jeden region autonomiczny w kraju, natomiast dla Syryjscy Kurdowie autonomia jest nadal celem, który trzeba osiągnąć krwią i wysiłkiem.
Nawet język kurdyjski nie jest taki sam we wszystkim. W rzeczywistości z tego samego zasobu językowego powstało wiele różnych wariantów. Jednak najczęstszymi „dialektami” są: KurmandżiThe SoraniThe pehlewani i laki. Oczywiście głównym językiem kraju, w którym żyją, jest również używany wśród Kurdów.
A religia? W czasach starożytnych głównym Kurdem był Mazdeizm, różnorodna i tolerancyjna religia z różnymi przekonaniami. Dziś są Kurdowie wyznający zaratusztrianizm, szyicki islam i chrześcijaństwo, ale większość to muzułmanie Samnici.
Nierozwiązany problem
Ale jaka jest niespokojna historia tych ludzi? Aby prześledzić początki „problemu” kurdyjskiego – i trochę całego Bliskiego Wschodu w ogóle – musimy cofnąć się do lat bezpośrednio po pierwszej wojnie światowej.
Po klęsce poniesionej po stronie mocarstw sojuszniczychImperium Osmańskiektóra przez wieki była hegemoniczną potęgą Azji Mniejszej i jej okolic, zakończyła swój nieubłagany upadek, znikając na zawsze.
O Traktat z sevres w rzeczywistości w 1920 r. definitywnie usankcjonował koniec osmańskiej zasady – które graniczyły z granicami współczesnej Turcji – i narodziny wielu nowych państwPodczas, gdy Syria, który nigdy wcześniej nie pojawił się na mapie. Stało się tak, ponieważ podczas konfliktu lat ’14 -’18 brytyjski ORAZ Francuski zdobyli wsparcie lokalne populacje obiecując im uznanie niepodległych narodów po pokonaniu wielkiego wroga tureckiego.
Chociaż mocarstwa zachodnie nie dotrzymali słowa: Bliski Wschód został faktycznie podzielony na obszary wpływów między Francją a Wielką Brytanią (obszar był i nadal jest bardzo bogaty w Ropa naftowa), a nowo narodzone narody, które powstały z popiołów Imperium Osmańskiego, znacznie zmniejszyły swoją niezależność.
W tym wszystkim, jak w wielkim «zestaw krzeseł» gdzie ten, kto zostanie bez miejsca na końcu pieśni, musi odbyć pokutę, a zostać z niczym pod ręką byli Kurdowie. W rzeczywistości obiecali także suwerenny naród, Kurdystan (lub Kurdystan), ale kiedy nacjonaliści w końcu przejęli władzę w „nowej” Turcji Mustafa Kemal Paszaprozachodnia, stara władza dostał unieważnienie niektórych punktów Traktatu z Sèvres i pomysł stworzenia państwa całkowicie kurdyjskiego został na zawsze odłożony na bok.
D.echa walk i prześladowań
Rozczarowani rozbitym marzeniem i zmuszeni do bycia mniejszością w narodach, które nie widziały ich dobrze, Kurdowie zawsze byli obiektem prześladowań i represji, nawet bardzo krwawych.
oba w Będzie to wIrak dyktatora Saddama Husajna, na przykład, ludność kurdyjska stała się celem deportacji, aresztowań, tortur i doraźnych egzekucji. Nawet w Turcji – gdzie Kurdowie stanowią ponad 18% populacji – iw Syrii ta grupa etniczna została kilkakrotnie uderzona ostrymi i krwawymi środkami.
Z drugiej strony Kurdowie zorganizowali zbrojne grupy partyzanckie, wywołując konfrontację z różnymi armiami rządowymi. Najbardziej „słynny” jest ten związany z PKKPartia Pracujących Kurdystanu działająca w Turcji i Iraku, którą niektórzy uważają za realną grupa terrorystyczna (Np. w 2015 roku akcja wojskowa PKK doprowadziła do śmierci ośmiu tureckich żołnierzy i policji).
Dzisiejsza sytuacja kurdyjska
W Turcji i wokół niej ucisk wobec Kurdów stał się jeszcze silniejszy po fiasku puczu, który próbował obalić obecnego prezydenta Turcji. Recep Tayyip Erdogan. Rzeczywiście, po odzyskaniu kontroli Erdoğan – który zawsze był wrogo nastawiony do kurdyjskiego nacjonalizmu – zamknął kurdyjskie gazety i działalność w całym kraju, aresztując tysiące ludzi.
Żeby skomplikować sprawy, więc pomyślał o tym wojna syryjska gdzie do konfrontacji rebeliantów z armią prezydenta Baszar al-Assad dodano również zagrożenie ISIS, lo Państwo Islamskie znany na Zachodzie ze swoich haniebnych zbrodni w imię religijnego fanatyzmu. W rzeczywistości Kurdowie syryjscy byli: najzagorzalsi przeciwnicy ISIS i brutalne bitwy – które drogo kosztują w postaci zgonów i obrażeń – doprowadziły islamskich terrorystów do… muszę się wycofać kilku kilometrów. Ta część terytorium Syrii, Rovajazostał uznany przez przywódców kurdyjskich.
Oczywiście te osiągnięcia nie podobały się Turcji, bojąc się, że siła wewnętrznego wroga rośnie, a Erdoğan – w ciszy Europy i USA – uwolnił się w 2019 roku nowa ofensywa przeciwko ludności kurdyjskiej w Syrii.
W bardzo upalne lato 2022 r. (i to nie tylko ze względu na pogodę) uwaga mediów skupiła się na tej sprawie, gdyż w trakcie negocjacji w sprawie rozszerzenia członkostwa w NATO na Szwecję i Finlandię Turcja zawetowała, pytając najpierw ekstradycja niektórych obywateli kurdyjskich bliskich PKK, którzy schronili się w krajach skandynawskich, aby uniknąć schwytania, a także koniec wszelkiej pomocy dla kurdyjskich formacji bojowych w Syrii.
Takie prośby – wraz ze zniesieniem embarga na broń na Turcję – wreszcie zostały Witam pod koniec serii spotkań dyplomatycznych, obalając tym samym weto rządu Stambułu i zbliżając Szwecję i Finlandię do NATO.
ŹRÓDŁA: Corriere della Sera, BBC.