„Pewnego ranka obudziłem się, och piękna, pa! piękne ciao! piękna, pa, pa, pa! Pewnego ranka obudziłem się i znalazłem najeźdźcę. O partyzanto, zabierz mnie…». Wiem, że nucisz podczas czytania, ponieważ jeśli jest piosenka, którą dzieci i dziadkowie znają, to jest to ta: „Bella Ciao”.
był częścią historia włoch i każdego z nas. Ale kto śpiewał? A ponieważ słyszeliśmy to na wszystkich placach przy okazji 25 kwietnia kiedy szkoły są zamykane?
Aby to zrozumieć, musimy zadać kilka pytań naszym dziadkom, a może jeszcze lepiej tym pradziadkom, którzy w 1943 r., podczas II wojny światowej, zebrali się w ruch oporu i chwycił za broń, aby uwolnić Włochy od faszystów i nazistów.
Wolne Włochy
Od 1925 założyciel partii faszystowskiej, Benito Mussoliniego, ustanowił dyktaturę we Włoszech. Sam dowodzący „Duce” (jak zostanie nazwany kilka lat później) narzucił zasady „Niezwykle faszystowskie prawa”: w praktyce nikt nie mógł przeciwstawić się reżimowi ani nawet krytykować decyzji Mussoliniego.
W 1939 r. przywódca partii nazistowskiej, Niemców Adolf Hitlerrozpoczął II wojnę światową: w następnym roku Duce postanowił zająć pole obok niego.
ale on jest sam w 1943 w którym uczestniczą nasi pradziadkowie. Nasz kraj znalazł się rozdarty na dwoje: wojska amerykańskie i brytyjskie opuściły południe, aby uwolnić Włochy od faszystów i wojsk niemieckich, które okupowały terytorium. Z kolei na północy Mussolini założył państwo Włoska Republika Socjalnado zarządzania terytoriami pod kontrolą niemiecką.
I to właśnie tutaj wielu Włochów zdecydowało się przeciwstawić tej okupacji: każdy partyzant miał swoje własne zadanie, pseudonim i własną brygadę..
Ukrywali się w górach, zwłaszcza w Apeninach, a kobiety utrzymywały kontakt, niosąc wiadomości i rozkazy na rowerze lub pieszo. Byli zwyczajni ludzie: chłopi, robotnicy, studenci, proboszczowie, ludzie wszelkiego rodzaju, którzy zorganizowali się w ruchu oporu przeciwko „najeźdźcom” wymienionym w „Bella Ciao”, który stał się symboliczna pieśń tej walki.
Świadek
Armando Gusiani90, był jednym z nich, schwytany i przeżył obóz koncentracyjny Mauthausen w Austrii: „Mój brat i ja zdecydowaliśmy, że nigdy byśmy nikogo nie zabili. Poszliśmy do pracy dla niemieckiej firmy Todt, aw nocy oprócz mleka i chleba zanosiliśmy brygadom wieści o wrogach, które zebraliśmy w ciągu dnia w fabryce.
W 1945 roku, w połowie kwietnia, partyzanci ogłosili powstanie powszechne”. i rozpoczął serię ataków, aby uwolnić duże miasta. Walka trwała do początku maja, ale już w 1946 r Dzień Wyzwolenia obchodzony jest 25 kwietniaczyli dzień, w którym Mediolan i Turyn zostały wyzwolone spod obcej okupacji.
„Bella Ciao”: tekst
Obudziłem się dziś rano
Och dość pa, dość pa, dość pa, pa, pa
Obudziłem się dziś rano
i znalazł najeźdźcę.
O partyzancie, zabierz mnie stąd
Och dość pa, dość pa, dość pa, pa, pa
o partyzancie, zabierz mnie stąd,
Czuję, że umrę.
A jeśli umrę tam w górach
Och dość pa, dość pa, dość pa, pa, pa
a jeśli umrę tam w górach
musisz mnie pochować.
I pochowaj w górach,
Och dość pa, dość pa, dość pa, pa, pa
pochować w górach
w cieniu pięknego kwiatu.
A ci ludzie, którzy przejdą obok,
Och dość pa, dość pa, dość pa, pa, pa
i ci ludzie, którzy przejdą
powie mi: „Jaki piękny kwiat”.
To jest kwiat partyzanta,
Och dość pa, dość pa, dość pa, pa, pa
to jest kwiat partyzanta
umarł za wolność.