Jak to jest Idy marcowe – data, która nawet w kalendarzu rzymskim nie przedstawiała żadnego szczególnie ważnego święta – czy stały się one tak sławne, że weszły do naszego wspólnego języka? Cóż, może się to zdarzyć, jeśli tego dnia zginie jeden z najsłynniejszych ludzi w historii!
JAKIE SĄ IDY MARCOWE?
Idy (Idus po łacinie) kalendarza rzymskiego oznaczały mniej więcej dni połowa miesiąca. W rzeczywistości Rzymianie nie wyznaczali dni w kolejności postępowej (1 marca, 2 marca, 3 marca itd.). kalendyna przykład zaznaczono pierwszy dzień każdego miesiąca, podczas gdy nie jest – wbrew nazwie – przypadał 5 i 7 dnia w zależności od długości miesiąca.
Zamiast tego padły Idy 13 dzień w styczniu, lutym, kwietniu, czerwcu, sierpniu, wrześniu, listopadzie i grudniu, natomiast 15 dnia miesiąca w marcu, maju, lipcu i październiku.
Idy marcowe, poświęcone bogu Marsowi, są najbardziej znane przez wszystkich, ponieważ w tym dniu miał miejsce epizod, który miał zmienić historię Rzymu.
CEZARYCYD
O 15 marca 44 pne w rzeczywistości generał Juliusz Cezar, prawdopodobnie najsłynniejszy starożytny Rzymianin wszechczasów, został zamordowany 23 ciosy zadane przez grupę senatorów, którzy chcieli zapobiec niepowstrzymanemu dojściu do władzy absolutnej.
Później Wojna domowa (49 pne – 45 pne) i ostateczne zwycięstwo nad rywalem Pompejuszw rzeczywistości Cezar nie miał już żadnych przeszkód na swojej drodze, a po założeniu, że urząd dyktatora do życia w 44 rpne, a nawet wyznaczony na następcę (podobnie jak monarcha), wyglądał, jakby miał rozebrać starożytną republikę rzymską scentralizować całą władzę w rękach jednego człowieka. Dlatego grupa sześćdziesięciu senatorów (która dla niektórych historyków osiągnęła jednak liczbę bliską osiemdziesięciu) spisek powstrzymać Cezara raz na zawsze.
Na czele spiskowców byli Gajusz Cassio ORAZ Marek Juniusz Brutusnieokiełznanego młodzieńca, który w przeszłości był lubiany przez samego Juliusza Cezara.
Tak więc w dniu id marca 44 p.n.e. na dyktatora na posiedzeniu Senatu oczekiwali ci, którzy później zostaną zapamiętani jako „Cezarobójstwo” (zamach na Cezara) i tam, jak napisał łaciński historyk Swetoniuszdźgnęli go 23 razy.
Również według Swetoniusza to właśnie z tej okazji Cezar, widząc, że również został uderzony przez Brutusa, wypowiedział ostatnie surowe zdanie skierowane do swego byłego ucznia: «tu quoque Brute fili mi!„(„Ty też, Brutus, mój synu!). W rzeczywistości Swetoniusz donosił jednak o greckim zdaniu „Kai w teknonie(Ty też, synu), ale cytat został później przerobiony przez innych historyków i rozsławiony nieco „wzbogaconym” łacińskim sformułowaniem.
Śmierć Cezara wstrząsnęła światem rzymskim, ale nie zapobiegła upadkowi republiki, obecnie w pełnym kryzysie. Postać rządzącego siłacza przyjęli dwaj następcy wodza, którzy walczyli o władzę, Marco Antonio ORAZ oktawiana kiedy przeważyło to drugie, rozpoczęło się długie i chwalebne faza imperialna.
NB: CEZAR PIERWSZY IMPERATOR? NIE
Cezar był tym, który przygotował grunt pod powstanie Imperium, ale nigdy nie był cesarzem! Był to Oktawian, a następnie Oktawian August, pierwszy cesarz rzymski!