w języku włoskim istnieją dwa rodzaje czasowników: aktywne czasowniki ORAZ czasowniki bierne.
Dlaczego istnieją, jest bardzo proste: możemy Podjąć działanie (czynne czasowniki) lub przejść przez to (czasowniki bierne). Często jednak dochodzi do zamieszania. Oto kilka prostych zasad rozpoznawania jednego i drugiego i używania tych czasowników najlepiej jak potrafisz.
AKTYWNE CZASOWNIKI
- Czasownik może być aktywny i pasywny w zależności od relacji, jaką ma z podmiotem.
czasownik jest w forma aktywna, gdy podmiot zdania wykonuje czynność
Przykład: jem ciastko
W tym przypadku to ja (podmiot) jem ciastko.
CZASOWNIKI BIERNE
- Czasownik występuje w formie biernej, gdy podmiot zdania cierpi na działanie.
Przykład: ciastko jest zjadane przeze mnie
Ciastko (podmiot) cierpi z powodu bycia przeze mnie zjedzonym.
Forma pasywna jest zbudowana z istota pomocnicza po którym następuje czas imiesłów czasu przeszłego czasownika. Lub: być + imiesłów czasu przeszłego (który jest tworzony z sufiksów -ato, -uto, -ito)
RÓŻNICE MIĘDZY CZASOWNIKAMI
Znaczenie czasownika jest zawsze takie samo, niezależnie od tego, czy jest używane w formie czynnej czy biernej.
Tylko czasowniki przechodnie mogą mieć formę bierną.
Czasowniki przechodnie to te, po których następuje dopełnienie dopełnienia.. W formie biernej dopełnienie przedmiotu staje się podmiotem, a podmiot dopełnieniem sprawcy (jeśli jest osobą) lub przyczyny sprawczej (jeśli chodzi o co).
Przykłady
Rysunek został pokolorowany przez dzieci (uzupełnienie agenta)
Dom jest chroniony dachem. (uzupełnienie przyczyny sprawczej)
PRZECZYTAJ TEŻ
Czym są czasowniki zwrotne?
Włoskie czasowniki nieregularne: czym są i jak ich używać