Tam Międzynarodowa Stacja Kosmiczna (Międzynarodowa Stacja Kosmiczna lub ISS) to specjalna baza orbitalna, która działa na wysokości około 400 km. Możemy uznać to za „dom” ludzkości w kosmosie, ale także laboratorium naukowe gdzie możesz przeprowadzać eksperymenty w zerowej grawitacji i przygotowywać się do przyszłych misji kosmicznych.
Jej mieszkańcami są astronauci różnych narodowości, co najwyżej w grupach po 6 osób, którzy przybywają na ISS w wystrzelonych kapsułach kosmicznych. rakiety. Do tej pory „taksówki kosmiczne”, które obsługiwały bazę orbitalną, były prom kosmiczny (na emeryturze z 2011) i rosyjski statek kosmiczny Sojuz, nadal w użyciu. W tym roku po raz pierwszy zostanie przetestowany i użyty. Kapsuła Smoka Załogi, od prywatnej firmy kosmicznej SpaceX.
Przybycie na Międzynarodową Stację Kosmiczną po kilkudniowym locie – lub w niektórych przypadkach tylko sześć godzin – mieszkają tam i pracują astronauci na okres 5-6 miesięcy (ale są też tacy, którzy zostali tam przez rok, jak Amerykanin Scott Kelly) Międzynarodowa Stacja Kosmiczna okrąża Ziemię z prędkością 27 700 km na godzinę, wykonując rewolucję co 90 minut: dlatego mieszkający tam astronauci obserwują wschody i zachody słońca 16 razy w ciągu 24 godzin. Może to powodować pewien dyskomfort w czasie przeznaczonym na odpoczynek: w ten sposób, aby ochronić sen załogi, obserwacje ISS pozostają w nocy zaciemnione.
ISS jest zasilany przez duże panele fotowoltaiczne, które przekształcają promieniowanie słoneczne w prąd elektryczny. Dzięki systemowi komunikacji przez satelitę ma stały kontakt z Ziemią: astronauci z dołu otrzymują instrukcje dotyczące zadań do wykonania, mogą pisać i dzwonić do swoich rodzin. nawet udaje im się skręcić filmy i treści edukacyjne dla studentów z całego świata!
ISS składa się z kilku części zwanych moduły lub węzły (ten ostatni działa jako łącznik między różnymi segmentami), które zostały złożone w przestrzeni jako i Klocki Lego począwszy od 1998 roku, kiedy rosyjski moduł Zarya („świt”) został umieszczony na orbicie.
Od tego momentu rozpoczął się długi sezon montażowy, w którym wzięły udział Stany Zjednoczone, Rosja, Kanada, Japonia i agencje kosmiczne z 11 krajów Unii Europejskiej: prace te pozwoliły na budowę wygodnego „domu” z pięcioma salami . Przestrzeń mieszkalna i dwie małe łazienki, których cała powierzchnia zajmuje sporą powierzchnię, dorównującą powierzchni boiska piłkarskiego.
Włochy przyczynił się do budowy poprzez zaprojektowanie i wykonanie różnych części takich jak stały moduł wielofunkcyjny „Leonardo” oraz węzły „Harmonia” i „Tranquilidade” – oprócz kopuła, ramy obserwacji, do których pasują. cudowne obrazki.
NOWY ROZDZIAŁ DLA LUDZKOŚCI
Pierwsza załoga przejęła obowiązki w listopadzie 2000 roku i od tego czasu rotuje również na ISS 230 osób z 18 różnych krajów, którzy przywieźli na pokład ponad 2500 eksperymentów. Poza ISS znajdują się dwa ramiona robota i dwa dźwigi, które były używane w fazie montażu i są obecnie wykorzystywane do przeprowadzania eksperymentów naukowych lub przenoszenia astronautów z jednego punktu do drugiego podczas ISS. zajęcia poza pojazdem lub „przejażdżki kosmiczne”, czyli misje poza bazą orbitalną.
Wewnątrz MSK astronauci nie mają skafandrów kosmicznych i nie chodzą, ale… unoszą się. Ponieważ ISS krąży wokół Ziemi, należy to wziąć pod uwagę ciało w swobodnym spadku, który nigdy nie uderza w ziemię. Ciągle pędzi w kierunku Ziemi, nigdy nie docierając do powierzchni, ponieważ powierzchnia Ziemi zakrzywia się z tą samą prędkością. Dla mieszkańców Stacji Kosmicznej, to jak bycie w psującej się windzie: kiedy upadasz, masz wrażenie, że twoje ciało zostaje w tyle.
Tutaj jest wyjaśnione lekkość na ISS, doświadczenie, do którego astronauci przygotowują się długo, w fazie szkolenia, poprzez symulację ruchów w specjalnych basenach lub na pokładzie lotów parabolicznych specjalnych, które wykonują manewry w celu umożliwienia krótkiego czasu unoszenia się w kabinie.
ŻYCIE WŚRÓD GWIAZD
Nasze ciało nie jest przyzwyczajone do nieważkości i neutralizowania skutków na kości i mięśnie (osłabienie, kruchość), które astronauci wykonują na co dzień co najmniej dwie godziny ćwiczeń na rowerach stacjonarnych i bieżniach ściennych. Wszystko unosi się na ISS, meble, astronauci, eksperymenty… jedzenie: jedzenie jest już ugotowane i umieszczone w workach, które są ponownie nawadniane gorącą wodą. Jeśli pozostawiony bez opakowania… unoszą się i łapią w locie (Wiedzieć więcej: jak jeść na ISS) Nawet woda pod prysznicem lub w umywalce skończyłaby się w ten sam sposób: dlatego myjesz się na ISS to trochę bardziej skomplikowane, a to odbywa się poprzez wyciśnięcie niepieniącego się środka czyszczącego z torby, a następnie przetarcie go ręcznikiem.
Dostawy żywności, tlenu i narzędzi roboczych docierają na ISS dzięki specjalnym statkom towarowym, które cumują w bazie, rozładowują jej zawartość i wracają na Ziemię z gruzami i śmieciami. Jeśli chodzi o wodę, dotarcie tam z kosmicznym startem byłoby bardzo drogie (potrzebujesz jej cały czas). W związku z tym badane są dwa systemy recyklingu i oczyszczania pary wodnej, potu i… siku astronautów na pokładzie: toksyny i zanieczyszczenia są zatrzymywane, a pozostaje tylko drogocenna H20 do picia.
A propos siku: na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej idziesz do łazienki jak tutaj?, z tym wyjątkiem, że toalety zasysają płyny i odpady stałe do specjalnych pojemników zbiorczych, zanim zdążą się rozproszyć.
Astronauci ISS przestrzegają intensywnego harmonogramu pracy godzina po godzinie i muszą odpoczywaj co najmniej 8 godzin dziennie. Spanie bez grawitacji jest skomplikowane i aby uniknąć unoszenia się we śnie, śpisz zamknięty w śpiworach przymocowanych do specjalnych kabin. Dzień roboczy poświęcony jest głównie nauce. Eksperymenty na pokładzie dotyczą medycyny i biologii w kosmosie, wpływu grawitacji na życie na Ziemi, badania nowych materiałów i technologii, przyszłych podróży kosmicznych, obserwacji Ziemi i jego zjawisk meteorologicznych.
Analizy naukowe prowadzone w tym specjalnym laboratorium orbitalnym są również niezbędne dla tych, którzy nie zajmują się przestrzenią.. lekkość negatywnie wpływa na różne aspekty zdrowia ludzi na orbicie, pogarsza napięcie mięśni i gęstość kości, zwiększa ciśnienie w czaszce (ponieważ płyny ustrojowe mają tendencję do podnoszenia się) i mogą powodować problemy ze wzrokiem. Dzięki studiowaniu technik ograniczania tych niepożądanych efektów opracowano terapie mające na celu wyleczenie tu na Ziemi pacjentów cierpiących na osteoporozę, problemy ze wzrokiem, zastój płynów, zaburzenia równowagi.
Kredyty: Agencja Ipa
Konieczność opracowania maszyn diagnostycznych, które można przetransportować w kosmos, umożliwiła stworzenie przenośnych i niedrogich urządzeń do badań lekarskich w obszarach naszej planety oddalonych od szpitali. Badanie, jak płyny, płomienie, metale i nowe materiały zachowują się w kosmosie, pomaga nam lepiej je poznać i zarządzać nimi na Ziemi. ISS jest uprzywilejowanym oknem do obserwacji Ziemi i jej zjawisk atmosferycznych (takich jak tajfuny), skutków zmian klimatycznych, pożarów, erupcji wulkanów, rozwoju rolnictwa, wylesiania, zanieczyszczenia: z góry można zmierzyć wpływ człowieka na planety i widzimy, że granice to tylko ludzkie konwencje.
Oprócz tego, że jest podstawowym laboratorium naukowym, Międzynarodowa Stacja Kosmiczna jest przykładem tego, jak Współpraca międzynarodowa może prowadzić do nadzwyczajnych rezultatów, które byłyby niemożliwe bez połączenia wysiłków ekonomicznych, technologii i umiejętności różnych narodów. W tym metalowym pudełku, które… przechodzi nad naszymi głowami, różnorodność kulturowa to bogactwo, a pokój – taki jak ten osiągnięty między Rosją a Stanami Zjednoczonymi pod koniec zimnej wojny, zanim powstała baza – jest warunkiem, który pozwolił ISS prosperować przez 20 lat.
Do tej pory na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej pracowało pięciu włoskich astronautów: Umberto Guidoni, Roberto Vittori, Paolo Nespoli, Luca Parmitano, Samantha Cristoforetti. Okres eksploatacji ISS może trwać do 2028 r.; następnie, gdy jego podstawowe składniki zostaną poddane recyklingowi, powróci do atmosfery, a to, co przetrwa uderzenie. złamie się w Pacyfiku.