Wzrok jest tak ważny, że człowiek w toku ewolucji utracił część genów odpowiedzialnych za percepcję zapachów. „wymienić” je na inne, które sprawią, że wizja będzie bardziej efektywna i trafna.
Dziecko rodzi się prawie ślepe i dopiero z upływem tygodni wyczuwa zmysł, który pozwoli mu czytać powoli kształtujący się świat. Rozróżni kontury postaci, potem będzie podążał za poruszającym się obiektem, ale dopiero w wieku 8 miesięcy będzie miał pełną kontrolę nad mięśniami poruszającymi oczami. Rozpoznawanie kolorów zostanie zakończone dopiero w wieku trzech lat.
W wieku zaledwie kilku tygodni noworodek rzadko może skupić się na obiekcie., a jednym z pierwszych obrazów, który wyraźnie pojawia się przed jego oczami, jest twarz karmiącej go matki. Czy wiedziałeś o tym?
OD OBIEKTU DO OBRAZU
Podróż, jaką odbywa w nas obraz, zanim go zobaczymy, jest jak przejażdżka karuzelą.: wchodzi do oka, a następnie obraca się do góry nogami, rozpada się na tysiące kawałków i w końcu dociera do mózgu, gdzie komórki i neurony składają to z powrotem, jak skomplikowana układanka. zobaczmy jak…
Wszystkie rzeczy, które widzimy, powstają z promieni światła wpadających do oka, przechodzących przez nie rogówka i krystalicznyi są odchylane na siatkówce. Podzielmy ten proces na punkty, abyśmy mogli lepiej zrozumieć ludzki wzrok!
1 – ROGÓWKA
Jest to najbardziej zewnętrzna część oka, a przezroczysta membrana który dotlenia się w kontakcie z powietrzem i chroni przed łzami. Tutaj obrazy otrzymują początkową ostrość.
2 – UCZNIA
To ta czarna kropka na środku oka, działa jak przysłona aparatu: wraz z tęczówką (kolorowym kółkiem, które ją otacza) rozszerza się, aby wpuścić więcej światła w ciemnych sytuacjach, natomiast kurczy się, gdy jest zbyt dużo światła.
3 – SOCZEWKI
Następnie obraz dociera do krystalicznyto wygląda jak prawdziwy obiektyw i jest w stanie modyfikować swoją krzywiznę dzięki działaniu mięsień rzęskowyzmieniając w ten sposób ostrość w zależności od odległości obserwowanego obiektu: im bliżej patrzymy na przedmiot, tym większy wysiłek wkłada soczewka.
Dlatego na przykład spędzanie dużej ilości czasu przed komputerem może doprowadzić do krótkowzroczności i zmusić nas do noszenia okularów.
4 – SIATKÓWKA
Ale to jest na siatkówce, wrażliwa błona znajdująca się w tylnej części oka, która tworzy obrazy tak, jak je widzimy, po odwróceniu soczewki. Siatkówka składa się z stożki i prętymiliony komórek, które służą do przekształcania bodźców świetlnych w bodźce nerwowe. To czopki pozwalają nam wyraźnie widzieć obraz. i zwróć uwagę na ich kolory.
Wędki pełnią natomiast funkcję uzupełniającąsłużą do korygowania obrazu w warunkach słabego oświetlenia, na przykład w ciemnym pomieszczeniu lub podczas nocnego spaceru po słabo oświetlonej ulicy.
5 – NERW WZROKOWY
Po rozszyfrowaniu w siatkówce obraz dociera do nerwu wzrokowego, który poprzez neurony transportuje bodźce do obszaru mózgu zwanego międzymózgowie. Tutaj bodźce są rozprowadzane do różnych obszarów kory mózgowej, gdzie jeden z nich jest tzw obszar 17jest końcowym etapem widzenia: znajduje się w płata potylicznegoz tyłu głowy.
Źródła: Encyklopedia chłopców Treccani