Królowa Elżbieta jest władczynią Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii! Mieszkał w Londynie w Pałacu Buckingham. Elizabeth Alexandra Mary z Domu Windsor urodziła się 21 kwietnia 1926 roku. W 1947 poślubiła księcia Filipa i w ich związku urodziło się czworo dzieci. Elżbieta została królową w wieku 25 lat 6 lutego 1952 roku, w dniu śmierci jej ojca, króla Jerzego VI. Rok później została koronowana w Opactwie Westminsterskim, a ceremonia była transmitowana w telewizji na całym świecie.
Czym rządziła królowa Elżbieta II?
Elżbieta II panowała w Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, ale nie tylko! Był głową państwa 15 królestw: Kanady, Australii, Nowej Zelandii… Jest także głową grupy 53 państw, Wspólnoty Narodów i Kościoła Anglii.
Królowa rządzi, ale nie rządzi. W tym celu powołuje premiera. Jego rola pozwala mu podróżować po świecie i spotykać wiele głów państw i celebrytów.
Co o niej wiemy?
Nie posiadał paszportu ani legitymacji wyborczej i jest jedynym mieszkańcem, który może jeździć bez prawa jazdy. Królowa uwielbia kolorowe ubrania i czapki, wyścigi konne i zabawy z psami corgi. W 2016 roku Elżbieta II pobiła rekord najdłuższego panowania – 63 lata, 7 miesięcy i 2 dni – w wykonaniu jej przodka, królowej Wiktorii.
Książę Karol zostanie nowym królem
Równocześnie ze śmiercią suwerena, a tym samym z wdrożeniem protokołu London Bridge, równolegle realizowany będzie plan „Wiosenny Przypływ”, w którym książę Karol wstąpi na tron jako nowy król, a jego żona Camilla jako królowa-małżonka.. Carlo zostanie koronowany kilka miesięcy po śmierci matki.
Imię wybrane przez przyszłego króla to Karol III, potwierdzenie, które dał premier Truss w swoim przemówieniu. Ta równoległa operacja nosi nazwę „Wiosenny Przypływ”, czyli „Wiosenny Przypływ” i składa się z planów opracowanych w celu wstąpienia Karola na tron po śmierci królowej.
Plan wiosennego przypływu
Wiosenny przypływ łączy szereg działań, które osoby bliskie angielskiej Rodzinie Królewskiej muszą wykonać w przypadku śmierci władcy. Zasadniczo składa się z planów sprowadzenia Karola na tron po śmierci królowej Elżbiety. Plan obejmuje możliwość publicznych niepokojów, jeśli flaga nie zostanie wywieszona w połowie masztu jako znak żałoby w ciągu dziesięciu minut od śmierci suwerena, jak zarządzać przyjazdem potencjalnych turystów z całego świata na pogrzeb. Ale także jak zarządzać potencjalnymi atakami terrorystycznymi lub usprawnić transport publiczny.
To bardzo różni się od operacji London Bridge, niezwykle szczegółowego protokołu prowadzącego do królewskiej sukcesji. i ilustruje, jak radzić sobie z różnymi możliwymi do zweryfikowania scenariuszami po śmierci królowej, od radzenia sobie z niepokojami publicznymi po potencjalne ataki terrorystyczne.