W języku włoskim, zwłaszcza w mowie, tryb łączący jest często zapominany lub używany niewłaściwie . Tryb łączący to forma, która wskazuje część Indywidualny wykonać czynność, wyrażając jej nierzeczywistość, chęć jej dokończenia lub wątpliwość, czy może ona zostać wykonana. W przeciwieństwie do trybu oznajmującego, który pokazuje nam, że coś się dzieje na pewno, tryb łączący to nastrój „wątpienia”.
Właśnie z powodu tego wymiaru niepewności tryb łączący musi być zawsze połączony z a główny czasownik, który go obsługuje (zarówno według liczby, jak i osoby oraz czasu) i uzupełnij jego znaczenie. Musimy zatem pamiętać o poprawnej koniugacji czasowników względem siebie.
„Gdybym został wcześniej ostrzeżony, chętnie przyszedłbym na przyjęcie”
Prawidłowe zdanie będzie brzmiało:
„Gdybym został ostrzeżony wcześniej, z radością przyszedłbym na przyjęcie”.
Nic szczególnie trudnego, ale wymaga trochę pracowitości i pamięci (czytanie dobrych książek może być wielkim sprzymierzeńcem, bo czytając „przystawiasz ucho” do poprawnego brzmienia zdania!).
Zobaczmy, jak czasownik to be jest odmieniany w trybie łączącym, aby zacząć się orientować:
TERAZ TRYB ŁĄCZĄCY
ŻE JESTEM ŻE JESTEŚ ŻE ON JEST ŻE MY JESTEŚ ŻE WY JESTEŚCIE ŻE ONI SĄ
NIEDOSKONAŁE TRYB PODJĄDZĄCY
że ja byłem że wy byliście że on był że my byliśmy że wy byliście że oni byli
PAST SUBIUNCTIVE
ŻE JESTEM
ŻE BYŁEŚ
ŻE ON BYŁ
CZYM BYLIŚMY
ŻE BYŁEŚ
ŻE BYLI
PAST SUBIUNCTIVE
że ja byłem że ty byłeś że on był że my mamy że wy byliście że oni byli SPÓJRZ NA NASTRÓJ OZNACZAJĄCY CZASOWNIKA BYĆ I KONTYNUUJ NAUKĘ Z FOCUS JUNIOR!