Wolisz pizzę z kiełbaskami? Margherita czy wegetarianin? Może pewnego dnia będziesz mógł zamówić swoją ulubioną pizzę bezpośrednio z robota.
Zespół badaczy z Instytut Technologii w Massachusetts (MIT) w Bostonie,Uniwersytet Kalifornijski San Diego i Carnegie Mellon University z Pittsburgha. Ale jest mały problem: o ile dla człowieka otwieranie ciasta, krojenie dodatków, nakładanie ich i przygotowywanie smacznej pizzy nie jest skomplikowane, o tyle dla robota nie jest to takie proste.
Pizza? to nie jest planowane
„Roboty są zaprogramowane tak, aby w kółko powtarzały te same czynności”, mówi David Held, ekspert ds. robotów w firmie Carnegie Mellon University oraz jeden z członków zespołu tworzący kucharza robota.
Robienie pizzy wiąże się z wyzwaniami
Przygotowanie idealnej pizzy to nie lada wyzwanie! Jednym z nich jest ciasto, które musi być absolutnie miękkie, ale nie tylko, kształt i wielkość również mogą być różne. „O wiele łatwiej jest zaprogramować robota, jeśli obiekt, który ma stworzyć, ma solidny kształt niż pizza”, kontynuuje Held.
Sekrety pizzy
Ponadto przygotowanie pizzy wymaga wielu etapów: ugniatania, wałkowania, wałkowania ciasta, krojenia, a także używania różnych narzędzi, takich jak wałek do ciasta, nóż i szpatułka. Są firmy, które opracowały systemy robotyczne zdolne do robienia pizzy przy użyciu specjalistycznego sprzętu na każdym etapie, ale użycie standardowego ramienia robota i wspólnych narzędzi do zarządzania wszystkimi funkcjami jest bardziej skomplikowane, prawie niemożliwe.
Zaprogramuj poprawnie robota do pizzy
W jakiej kolejności należy wykonać kroki do wykonania pizzy? Jakie narzędzie wybrać i kiedy z niego korzystać? „Jeśli musisz robić biznes kulinarny, musisz pomyśleć o kilku poziomach”, mówi Held.
„Chociaż gdy człowiek wie, jak postępować, nie musi się zastanawiać, jakie kroki i w jakiej kolejności należy wykonać, wszystko dzieje się spontanicznie. Z drugiej strony roboty nie potrafią tak naprawdę „zrozumieć”, co mają robić same.
Eksperyment z robotami
Zanim robot do pizzy „działał”, zespół naukowców wykorzystał wirtualną symulację komputerową, aby zacząć od tego, jak robot może podnosić, spłaszczać, zbierać, przesuwać i kroić ciasto. Metoda obejmowała dwa poziomy rozumowania robotów:
- osoba, która przeanalizowała, jak należy podejść do całościowego zadania
- drugi studiował, jak będzie musiał poruszać szczypcami, aby wykonać każdą akcję. Wynik był niesamowity i zauważalnie lepszy niż zwykłe techniki programowania.
Ale nie wszystkie pizze są… okrągłe?
Nie spodziewajcie się jednak robota przygotowującego pizzę w pizzerii. Held i jego koledzy badacze zastosowali w praktyce to, czego nauczyli się z wirtualnej symulacji, i wykorzystali je do zaprogramowania istniejącego robota o nazwie Sawyer. Poprosili więc Sawyera o zwinięcie prawdziwego ciasta na pizzę w okrągły krążek, a robot nie był w stanie wykonać polecenia.
„Zbliżyliśmy się trochę do prawidłowego okrągłego kształtu niż w poprzednich testach”, mówi Held, „ale wciąż jest wiele do poprawy”.
Tradycyjna metoda jest lepsza
Na razie odłóżmy roboty na bok i pozwólmy ludziom dalej robić pizzę „w staromodny sposób” gołymi rękami. Jednak robot do pizzy jest dobrym celem. Na przykład w domu opieki personel może spędzać więcej czasu na interakcji z gośćmi niż na zajmowaniu się kuchnią. A jeśli robot poradziłby sobie z miękkim ciastem, mógłby być również używany do innych zadań, takich jak pranie ubrań.
„Krótko mówiąc, można sobie wyobrazić roboty pomagające w szpitalach lub roboty czyszczące zabawki w żłobkach. Ogólnym celem jest ostatecznie posiadanie robotów-asystentów, którzy mogą pomóc w każdym zadaniu, jakie zostanie im powierzone”.