Wyposażony w zęby wielkości ludzkiej dłoni i wielkości autobusu, megalodon był to gigantyczny prehistoryczny rekin, zdolny do polowania na największe walenie na planecie i pożerania zdobyczy kilkoma żarłocznymi ugryzieniami. A teraz, dzięki ostatnim badaniom, wiemy dokładnie jakie to było kolosalne? ten drapieżnik wyginął około trzech milionów lat temu.
Odkrywanie legendarnego prehistorycznego rekina
Badanie, opublikowane w Science Advances, zostało przeprowadzone przez międzynarodowy zespół badawczy koordynowany przez Jacka Coopera (Swansea University), któremu wraz ze swoimi współpracownikami udało się odtworzyć Model 3D tego przedpotopowego rekina, co zaowocowało najbardziej kompletną rekonstrukcją megalodona, jaką kiedykolwiek wykonano Megalodon Otodusa.
Ten niezwykły wynik był możliwy dzięki dogłębnej analizie jedynej w swoim rodzaju skamieniałości: porcji kręgosłup należał do dorosłego megalodona, który zmarł około 18 milionów lat temu, w środku miocenu. To znalezisko, wciąż przechowywane w belgijskim muzeum, stanowi rzadkość, ponieważ megalodon, podobnie jak wszystkie współczesne rekiny, miał szkielet złożony głównie z chrząstkamiękka, elastyczna tkanka (podobna do ludzkiego nosa), której trudno zachować w postaci skamieniałości.
Jak duży był megalodon?
Rekonstrukcja 3D zwierzęcia potwierdziła raz na zawsze cechy bestii tak gigantycznej, że przypomina ona dzisiejszego wielkiego białego rekina niewiele więcej niż delikatne jagnię. Według modelu autorstwa Coopera i współpracowników, w rzeczywistości okaz miał 16 metrów długości (tyle co autobus), zważone ponad 61 ton i miał żołądek o przepływie ponad 10 000 litrów.
Mało tego: był niezwykłym pływakiem, zdolnym do… pływać z prędkością 1,4 metra na sekundę, a ogromne szczęki były przystosowane do atakowania i niszczenia nawet największych stworzeń, jakie kiedykolwiek pływały w naszych oceanach. Według ekspertów, gdyby megalodon jeszcze żył mógłby pożreć wieloryba w pięciu kęsach.
Kredyty: Getty Images
Krótko mówiąc, myśląc, że nasze morza nie są już zamieszkane przez podobne stworzenia, możemy naprawdę odetchnąć z ulgą, nie tylko dlatego, jak wyjaśniają autorzy badań, wymarcie tego gigantycznego rekina prawdopodobnie umożliwiło współczesnym waleniom rozwój wolny od niebezpieczeństwo zostania obiadem głodnego megalodona.